7 Ekim 2012 Pazar

çürük elmalar.

''Bir gün elma bahçemizi köklerinden söküp götürdüler. Çürük elmaların arkasından ağladık, bize güldüler''
Ah Muhlis.. neçe gün, neçe ay ve neçe yıl geçti zalimliğin üstünden ama, küsen elma ağaçları geri dönmedi. Doğayı küstürdüler ve bizi çürük elmalara aşık ettiler.

Muhlis diyorum ya.. bir gün geldiler bizi köklediler ve bizi çürük elmalara aşık ettiler. Yaşa karışıp akmadı hafızama kazınan pis gülüşler. Yıllar geçti ama, ben geçemedim. Anlıyor musun?

Anlamıyorsun Muhlis! Tek anlamadığın olsa gene iyi.. saldığım bütün köklerimi ezdiler. Hayır anlamıyorsun, anlayamıyorsun!.. 'Sevdiklerimi tek tek yitiriyorum, kendi ellerimle, bilerek...'

Muhlis orda mısın?

DipNot:
Alıntıları Siminya mahlaslı blog yazarının iki farklı yazısından. İlk alıntı 'Elma bahçeleri veya yasak bakışlar' yazısınden, diğeri 'Ben her gece sevdiğime pişman olurum' yazısından.